بازی‌هایی که میلیون‌ها کاربر دارند؛ واقعاً چقدر درباره این بازی‌ها می‌دانید؟

آیا اخیراً با کودکان خود حرف زده‌اید؟ اگر این‌کار را کرده‌ باشید، حتماً دیده‌اید که آن‌ تمایل دارند درباره چه چیزهایی حرف بزنند؛ بازی‌های رایانه‌ای، تقلب‌های بازی‌ها و… حتما آن‌ها را بارها شنیده‌اید، اما احتمالاً هنوز هم اطلاعات زیادی درباره آن‌ها ندارید.
برای مثال بازی Minecraft را درنظر بگیرید. این یک بازی محبوب است که اجازه لذت بردن از طیف وسیعی فعالیت‌ها را به شما می‌دهد، از جمله ساختن قلعه‌، کشف مکان‌های جدید. واقعا چقدر درباره این بازی می‌دانید؟
احتمالاً برایتان شگفت‌آور خواهد بود که بدانید می‌توانید تمام کارهای گفته شده در این بازی را بدون هدف مشخصی و یا وجود پایانی برای این بازی انجام دهید. شاید این نیز برایتان تعجب آور باشد که این بازی سومین بازی‌ای پرفروش تاریخ بوده است، (۷۰ میلیون نسخه از آن در سکوهای مختلف فروخته شده ‌است).این بازی واقعاً محبوب است. کاربران ثبت‌شده برای آن بالغ بر ۱۰۰ میلیون نفر شامل کودکان و حتی نوجوانان در بازه سنی ۱۵ تا ۲۱ سال (تقریباً ۷/۴۳ درصد) هستند.
درحالی که همه این اطلاعات شاید برایتان جالب باشد، مسائل مهم‌تریِ مخصوصاً در مورد نقش والدین، نیز وجود دارد.  برای مثال، Minecraft یکی از بازی‌‌هایی است که می‌تواند به صورت زنده یعنی برخط بازی شود. هر محیط بازی همانند این، که از تعداد زیادی بازی‌کننده ناشناس تشکیل شده‌اند، خطراتی نیز در بر خواهد داشت.
برای مثال، برای مجرمان سایبری و یا متجاوزان جنسی کار ساده‌ای است که خود را به عنوان بازی‌کنندگان معرفی کنند، که در ظاهر فقط آمده‌اند تا خوش بگذرانند. این مجرمان می‌توانند اطلاعات شخصی حساس از جمله کلمات‌عبور و داده‌های کارت‌ اعتباری را از طریق فرزندانتان بدست آورند. هم‌چنین ممکن است فرزندانتان را به کارهایی وادارند که معمولا نباید انجام دهند.
نوجوانان به دلیل سنی که در آن به سر می‌برند و تمایل‌شان به مستقل شدن، علاوه بر این‌که از قصد این مجرمان اطلاعی ندارند، به میزان بیش‌تری نیز تمایل دارند که درباره مسائل مختلف با والدین خود حرف نزنند. اما این ویژگی دوران بلوغ نباید مانع آن شود که به آن‌‌ها کمک کرده و مانع از آن شوید که به دردسرهای بزرگی بیافتند. در این‌جا برخی توصیه‌ها بدین منظور آمده ‌است.
اول از همه مطمئن شوید که آن‌ها از دستگاه‌های امن برای بازی استفاده می‌کنند که راهکارهای امنیتی در آن‌ها نصب و به‌روز‌رسانی شده، و در حال اجرا است. این قضیه نه تنها برای رایانه‌های رومیزیِ خانه و یا لپ‌تاپ آن‌‌ها صدق می‌کند، بلکه برای گوشی‌های هوشمند و سایر دستگاه‌های همراه نیز باید مدنظر گرفته شود.
دوم، به آن‌ها توضیح دهید استفاده از کد‌های تقلب و یا نسخه‌های قفل شکسته شده از بازی‌ها احتمالاً به معنای ایجاد دردسر خواهد بود. اگرچه بسیاری از آن‌ها ارزان‌تر و یا رایگان هستند، بیش‌تر اوقات همراه با بدافزار هستند. به دنبال راه‌هایی باشید تا به آن‌‌ها کمک کنید. برای‌شان بازی‌های اصلی بخرید، اگر پیشنهاد دادند که در خرید بازی سهیم باشند، بخشی از پول را به خودشان بازگردانید. اندکی هزینه بیش‌تر به تامین امنیت می‌ارزد.
سوم، اگر می‌خواهید مطمئن شوید که کانال‌های ارتباطی هنوز هم با وجود نوجوان‌تان باز هستند، در راه‌کارهای کنترلی برای والدین  سرمایه‌گذاری کنید. از این‌ابزارها کارهایی بسیار بیش‌تر از ایجاد محدودیت برای فرزندان (که ممکن است آن‌ها این موضوع را بفهمند) بر‌می‌آید. این‌چنین برنامه‌ای می‌تواند صدایی برای نوجوانتان فراهم کند، که مانند یک بزرگسال با او رفتار می‌کند. آن‌ها را تشویق کنید که برای بازی‌های خاصی از شما اجاره بگیرند؛ سپس درباره جزئیات این بازی‌ها می‌توانید با آن‌ها صحبت کنید. از طریق این ‌برنامه هم چنین می‌توانید وب‌گاه‌های را که خطرناک بوده و یا محتوای نامناسب دارند مسدود سازید.
در نهایت، سعی کنید با آن‌‌ها حرف بزنید. برایشان روشن کنید که لزوماً هر کسی که در محیط‌های برخط با آن‌ها آشنا می‌شوند – مخصوصاً در بازی‌های برخط- دوست آن‌ها نیستند. در صورت امکان، بچه‌ها فقط با کسانی بازی کنند که آن‌ها را در محیط واقعی می‌شناسند. اگر امکان نداشت، به آن‌‌ها بیاموزید که بسیار مراقب باشند با چه کسانی حرف می‌زنند و همیشه حواسشان به خطرات باشد، خطراتی از جمله پیشنهاداتی برای به اشتراک‌گذاری اطلاعات شخصی و یا افزایش سطح ارتباط بیرون از محیط بازی.

منبع: asis