فناوری‌های بیومتریک در خدمت احراز هویت؛ تقابل راحتی و حریم خصوصی

مدیر اجرایی در بخش بازاریابی شرکت SapientNitro درباره هنر فناوری تشخیص هویت این‌طور می‌گوید: «سلیقه شخصی من اعمال دانش در بخش‌‌هایی از فناوری است که به طور سنتی در هنر به آن‌ها اشاره شده‌ است. براس مثال، صورت؛ هر کسی یک صورت دارد، اما تفاوت‌های بسیاری وجود دارد. هر صورتی داستان متفاوتی دارد، اما صورت‌ها ویژگی‌‌های استانداردی دارند که قابل اندازه‌گیری و مقایسه بوده و می‌توانند در تشخیص هویت به کار گرفته شوند.»
در کنفرانس اخیر بیومتریک، نمایندگانی از وزرا و پلیس کشورهای برزیل، قطر وهم‌چنین پلیس بین‌الملل و بانک‌های مهم حضور داشتند. علی رغم حضور نمایندگان مختلف، سوال اصلی در این کنفرانس تقابل بین حریم شخصی و راحتی بوده ‌است.
اگر برایتان حفظ حریم شخصی مهم است می‌توانید از رادارها دور بمانید، اما در این ‌صورت انجام ساده‌ترین کارها نیز برایتان مشکل خواهید بود، مانند سوار اتوبوس شدن و یا رفتن به دکتر. اما اگر برایتان راحتی مهم است و حفظ حریم شخصی زیاد برایتان اهمیت ندارد، در این صورت احتمالاً باید به دیگران اجازه دهید کنترل کارهایتان را به دست بگیرد.
تشخیص هویت به خودی خود مساله دشواری نیست. DNA مجموع DNA های والدین است، اما در عین حال این ترکیب منحصر به فرد است. بافت عنبیه، اثر انگشت، و برخی دیگر از ویژگی‌های فیزیکی منحصر به فردند.
تعریف هویت امری پیچیده است، و این تعریف به این‌که کجا زندگی می‌کنید، و یا کار می‌کنید وابسته است.
برای مثال، اگر در کشوری زندگی می‌کنید که سرویس‌های شهروندی ضعیفی دارد، ثبت تولد و مرگ کار دشواری خواهد بود. در مثال رای‌گیری، تعدادی از ثبت‌نام کنندگان برای رای ممکن است تا زمان رای گیری مرده باشند. در کشورهای پیشرفته‌تر بدون داشتن یک شناسه قابل تایید، نمی‌توانید رای داده، به مدرسه رفته و یا خدمات درمانی دریافت کنید. از طرفی حقوق انسانی مساله‌ساز است.
واضح است توانایی در تفاوق بین افراد مختلف از ابتدای پیدایش گونه‌های مختلف مهم بوده ‌است. حتی لئوناردو داوینچی سعی کرده ‌بود به این سوال پاسخ دهد چه چیزی باعث تمایز بین صورت‌های افراد مختلف می‌شود.
امروزه از معیارهای بیومتریک این‌چنینی برای تمایز بین افراد استفاده می‌شود؛ به طور مثال اپل و سامسونگ با هم بیش از نیم میلیون دستگاه که پویشگر اثر انگشت دارند را روانه بازار کرده‌اند. این بدان معنا نیست که ما آن‌قدر تنبل و یا کندذهن هستیم که نمی‌توانیم یک عدد ۴ رقمی را به خاطر بسپاریم، بلکه بدان معناست که روش‌های یاد شده به آسانی توسط دیگران قابل انجام اند. اگر به دقت به زندگی دیجیتال خود بنگریم، می‌بینیم که آسیب‌پذیری مان تا حد زیادی در گرو تلفن‌ها‌ی همراه است.
بنابریان تشخیص هویت در زندگی‌مان اهمیت به سزایی دارد. و به همین ترتیب فناوری‌های جدید بیومتریک به ما در این عرصه کمک کرده‌اند.

منبع: asis